Sunday, 31 January 2016

ಹೆಜ್ಜೆ

                  
ಆ ಕಂದು ಕೊಳಲಿನ ನಾದರಸ ಯಾರದು..??
ಸೋಕಿದ ಗಾಳಿಯ ಶಕ್ತಿಯೋ..?? ಇಲ್ಲ,
ನುಡಿಸುವವನ ಕೈ ಬೆರಳ ಚಳಕವೋ..??
ತನ್ನೊಳಗೆ ಅಡಗಿ ಕದ್ದು ಕುಳಿತು ಕಾದು
ತನ್ನುಸಿರನ್ನೇ ಮೆಟ್ಟಿ ಹೊಮ್ಮುವ ದನಿಯೋ..??

ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದು
ರಾಧೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು ಕಣ್ಮರೆ, ನದಿ ತೀರದಲ್ಲಿ.
ಈಗ ಬಿದಿಗೆಯೂ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂತೆ
ಕಳೆದುಹೋಗಲು ಹಾದಿಯೇ ಕಾಣದು
ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಕಶ ಸ್ವರಗಳೇ ಎಲ್ಲ

ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಸಾಗರದ ಮರಳಿನಲ್ಲಿ
ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿದೆ ಬಣ್ಣ ಸವೆದ ನವಿಲುಗರಿ
ಕೊಳಲಿನ ತುದಿಯ ಮಾಲೆಯ ಮಣಿಗಳು
ಕಾಲನೆಳೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗಿದ ಗುರುತು ಮಾತ್ರ
ಆತನ ಪತ್ತೆಯಿಲ್ಲ ಯುಗ ಯುಗಗಳಿಂದ

ಕೊಳಲೂ ಇದೆ, ಇದ್ದಾರೆ ನುಡಿಸುವವರೂ
ಸ್ವರವೇ ಹೊರಬಾರದು ಯಾರಿಂದಲೂ
ಕುಳಿತು ಕೇಳುವವರಿಗಿಲ್ಲ ಬರ
ತನ್ನೊಡಲ ದನಿ ಕೇಳದ ಶ್ರೋತೃಗಳು
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಸಮುದ್ರವೂ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ


1 comment:

  1. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮನದ ಪರದೆ ಸರಿಯುತ್ತದೆ 😜

    ReplyDelete