Friday, 25 July 2014

ದ್ವಂದ್ವ


ತೀರ ಕಾಣದ ಕಡಲಿನಲ್ಲಿ
ಹುಟ್ಟು ಇಲ್ಲದೇ ನಾವಿಕನಾಗುವ
ಭಾವವೇಕೆ ಕಾಡುತಿಹುದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ಅಲೆಗಳು ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿದಷ್ಟೂ
ತಳದಲ್ಲಿ ಕಂಪನವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತಿದೆ
ಬುಡದಲ್ಲಿ ಬೇರು ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತಿದೆ

ಸುಳಿಯ ಆಳದ ಅರಿವಿದ್ದರೂ
ನಡುಮಧ್ಯದತ್ತ ಸಾಗುತಿದೆ ಹೆಜ್ಜೆ
ಸೆಳೆಯುವ ಆ ಶಕ್ತಿಯ ಮುಂದೆ
ದನಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಹುದು ಗೆಜ್ಜೆ
ಮಣಿಯೂ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಉದುರುತಿದೆ
ಹಿಮ್ಮಡಿಯಿಂದ ಜಾರುತ್ತಲಿದೆ

ರಭಸದ ಹರಿವಿಗೆ ಕಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟುವ
ಆ ಮೂಲಕ ತಾನೇ ಬಂಧಿಯಾಗುವ
ವ್ಯರ್ಥ ಕಾಲಹರಣ, ಹುಸಿ ಯತ್ನ
ಚಂಡಮಾರುತವನ್ನು ರೊಚ್ಚಿಗೆಬ್ಬಿಸುವಂತೆ
ಕ್ಷಣವೂ ಬಿಡದೇ ಏರಿಳಿತದ ಉಬ್ಬರ
ಶಾಂತವಾಗುವಂತಿಲ್ಲ ಸಂಧಾನವಿಲ್ಲದೇ

ಮುಗಿಲಿನಿಂದ ಚಂದಿರ ನಗುತ್ತಾನೆ
ನಾವೆಗೆ ದಿಕ್ಕು ಕಾಣದಂತಾದಾಗ
ಮಲಗಿದ್ದ ಅಲೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಏಳುತ್ತವೆ
ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ನರ್ತಿಸಲು
ರಾಗತಾಳಗಳೇ ಮೌನತಳೆದರೂ
ತಟ್ಟುಮೆಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಸಾವೆಂಬುದಿಲ್ಲ


1 comment: