Saturday, 12 July 2014

ಚಂದಿರ ನಗುತ್ತಿದ್ದ


ಚಂದಿರ ಬಹಳವೇ ನಗುತ್ತಿದ್ದನಲ್ಲ ಅಂದು
ಆ ದಿನ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಾಗಿತ್ತೆ..?? ಇಲ್ಲ
ಇನ್ನೂ ದಿನಗಳೆರಡು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವು
ಉತ್ತರ ಸಿಗದೇ ಜೋಂಪು ಹತ್ತಿಕೊಂಡರೂ
ನಿದ್ದೆ ಬರುವ ಮುನ್ನವೇ ಎದ್ದು ಕುಳಿತೆ
ಚಂದಿರನ ನಗುವಿನ ಅಬ್ಬರಕ್ಕೆ

ಕಿಟಕಿಯ ಸರಳುಗಳ ಪಕ್ಕ ಆತ ನಿಂತಿದ್ದ
ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗಾಗಿ ವಿಲಕ್ಷಣ ನಗು
ಅರ್ಥವಾಗದೇ ತಲೆಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಿ
ಬಿದ್ದುಕೊಂಡರೆ ರೆಪ್ಪೆಗಳು ಸತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವು
ಆತ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದ
ನನ್ನ ಹೊರಳಾಟಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿ ನಗು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು

ಆ ವಿಚಿತ್ರ ನಗುವಿಗೆ ಹೆದರಿಯೋ ಏನೋ
ನಿದ್ರಾದೇವತೆ ಕೃಪೆ ತೋರದೇ ಹೋದಳು
ಚಳಿರಾಯ ಮಾತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ
ನಾನು ಹೊದಿಕೆಯೊಳಗೆ ಮುದುಡಿಕೊಂಡಷ್ಟೂ
ಚಂದಿರನ ಕೇಕೆ ಮತ್ತೂ ಜೋರಾಗುತ್ತಿತ್ತು
ನನ್ನೊಳಗೆನೇ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವಂತೆ ಭಾಸ

ಆ ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆಯೇ ಜೊತೆಯಾಯಿತು
ಗೆಳೆಯ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದಿರ
ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಕಿಟಕಿಯನ್ನು ತೆರೆಯಲು
ಮುಸುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡರೂ ಬೆಳದಿಂಗಳಿನಿಂದ
ಜೋಂಪು ಬಾರದಂತೆ ಕಾವಲು ಕಾಯುತ್ತ
ನನ್ನ ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಲೇ ಉಳಿದ

ನಸುಕು ಹರಿದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಮಲಗಿಕೊಂಡರೂ
ಆತ ಮಾತ್ರ ಹೋಗಲೇ ಇಲ್ಲ
ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ರವಿಯೆದ್ದು ಬಂದ
ಎತ್ತಲೂ ಬೆಳಕು ಲಾಸ್ಯವಾಡತೊಡಗಿತು
ಊಹ್ಞೂಂ, ಚಂದಿರ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ
ವಿಲಕ್ಷಣವಾಗಿ ನಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ


No comments:

Post a Comment