Friday, 11 July 2014

ಶೇಷ


ಸಪ್ಪಳವಾಗದಂತೆ ಸುಮ್ಮನೇ
ನೀ ಹೊರಟುಹೋದೆ
ಆದರೆ ಕೇಳಿಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ
ನೀ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಸಿ
ಹೋದವುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾ
ತಾನೇ ಏನು ಮಾಡಲಿ ಹೇಳು

ಮೊನ್ನೆ ಮುಂಜಾನೆಯವರೆಗೂ
ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳಾಗಿದ್ದವೆಲ್ಲ
ಇಂದು ಸಂಜೆಯ ತಂಪಿನಲ್ಲಿ
ಕಡುಗಪ್ಪು ನೆನಪುಗಳಾಗಿಹವು
ಅಂದು ನೀನಿತ್ತ ಸಿಹಿಮುತ್ತುಗಳೇ
ಈಗ ಹನಿಗಳಾಗಿ ಕಣ್ಣಂಚು ಸೇರಿಹವು

ತಾನಾಗಿಯೇ ಕುಸಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ
ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕೆಡವಬೇಕಾಗಿದೆ
ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯ ಸೌಧವನ್ನು
ಬಿದ್ದ ಒಲವಿನ ಗಾಳಿಪಟವನ್ನು
ಹರಿದ ದಾರದೊಂದಿಗೆ ಹೆಕ್ಕುವಾಗ
ಉಸಿರನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸಿ ಎಸೆದ ನೋವು


ಮೌನದ ಮನೆಹೊಕ್ಕು ಕೂತರೂ
ಸಂಭಾಷಿಸುವ ನಿನ್ನ ದನಿಯು
ರೆಪ್ಪೆಗಳು ಕತ್ತಲನ್ನು ತಾರದಂತೆ
ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ನೋಟದ ಬೆಳಕು
ಹಸಿಯಾಗಿ ಹಿಪ್ಪೆಯಾದ ಮೈಯ್ಯನ್ನು
ಬಿಸಿಯಾಗಿಸುವ ಸ್ಪರ್ಶದ ಕಂಪು

ಏನು ಮಾಡಲಿ ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ
ಮನಸ್ಸಲ್ಲೇ ಮಣ್ಣು ಮಾಡಲು
ಅದು ಯಾವಾಗಿಂದಲೋ ನಿನ್ನ ಖೈದಿ
ಹೃದಯವೂ ಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ
ಹಳೆಯ ಕಸಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಹಾಕಿ
ಹೊಸ ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿ
ಸುಣ್ಣ ಬಳಿಯದೇ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಲೇ

ಆದರೂ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶೇಷವಿಲ್ಲವಾದೀತೇ
ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿನ ಶ್ವಾಸಗಳು ನಾಳೆ
ನನ್ನ ನೆರಳಿಗಿಂತಲೂ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ
ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲಾರವೇ
ನಾನೆಂಬ ಮಾಂಸದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ
ನೀನು ಮಾಸದೇ ಉಳಿಯುವವನಲ್ಲವೇ



1 comment:

  1. chanda chanda... sooper lahari... last line pyara..mast

    ReplyDelete