Saturday, 7 June 2014

ಡೈರಿ - ಪುಟ ೪೩

 

                        ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ನಾನು ವಾಪಸ್ಸು ಬರುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳೇನೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾನು ರೂಮ್ ಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಲೇ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದಳು. "ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮನೇಲಿ ಇರ್ಬೇಕಿತ್ತು ಕಣೇ. ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ಕೊಂಡು ಮಳೆಗಾಲವನ್ನು ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ಅದರ ಮಜಾನೇ ಬೇರೆ. ಮಳೇಲಿ ಮೈ ನೆನೆಸ್ಕೊಳ್ಳೊದರ ಜೊತೆಗೆ ಆಮೇಲೆ ಹಲಸಿನ ಸಂಡಿಗೆ ತಿನ್ನೋದೆಲ್ಲಾ ಮಿಸ್ ಆಗ್ತಿದೆ ನೋಡು. ಇನ್ನು ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು, ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣು, ಬಕ್ಕೆ ಹಣ್ಣು, ಕೌಳಿ ಹಣ್ಣು, ಚಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣು, ನೇರಳೆ, ಜಂಬುನೇರಳೆ - ಇನ್ನು ಎಷ್ಟೆಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಿಸ್ ಆಗ್ತಿದಾವೆ ನೋಡು." ಅವಳು ಮುಖ ಊದಿಸಿಕೊಂಡಳು.
                    "ಉಳಿದ ಹಣ್ಣಿನ ಕತೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನನಗೆ. ಆದರೆ ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣು ಮಿಸ್ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನೋಡು." ನಾನು ನನ್ನ ಬಲಗೈಲಿದ್ದ ಚೀಲದಿಂದ ಸಣ್ಣ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವರ್ ಒಂದನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಅವಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆ. ಅದರ ತುಂಬಾ ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣುಗಳಿದ್ದವು.
                   "ವಾಹ್, ಇದೆಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತೇ ಮಾರಾಯ್ತಿ..??" ಅವಳು ಹಣ್ಣೊಂದನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕೇಳಿದಳು.
                         "ಅಪ್ಸರಾ ಥಿಯೇಟರ್ ಮುಂದೆ ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬಳು ಮಾರಾಟ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಳು. ಕಾಲು ಕಿಲೋಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ರೂಪಾಯಿಗಳು." ನಾನೂ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದೆ.
                     "ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಕಂಡರೆ ಸಾಕು, ಥಟ್ಟನೇ ಮರ ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರವಿದೆ ಅಂತಾ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡ್ತಿದ್ವಿ. ಹತ್ತುವಂತಿದ್ದರೆ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ನಾವು ನೆಲವ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಎತ್ತರದ ಮರವಾದರೆ ಮನೆಯವರಿಗೋ, ಕೆಲಸದವರಿಗೋ ದಂಬಾಲು ಬೀಳುವುದು, ಹತ್ತಿ ಹಣ್ಣು ಕೊಯ್ದು ಕೊಡಿ ಅಂತ. ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕುಳಿತು ತಿನ್ನುವುದಾಗಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ಯಾರ ನಾಲಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ನೀಲಿಯಾಯಿತೆಂದು ಒಬ್ಬರ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ ಅದೆಷ್ಟು ವರ್ಷವಾಯಿತೋ. ಮನೇಲಿದ್ದಿದ್ರೆ ಮರ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತು ಬೇಜಾರು ಬರೋವಷ್ಟು ತಿನ್ನಲಿಕ್ಕೆ ಆಗ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ನೋಡು, ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳೊ ಹಾಗಾಯ್ತು."
                  "ಬಿಡು, ಈಗ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬರ ಪರೀಕ್ಷಿಕೊಂಡು ಯಾರ ನಾಲಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ನೀಲಿಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ನೋಡೋಣ. ಬೇಗ ಬೇಗ ತಿನ್ನು."


2 comments:

  1. ನೇರಳೆ ಹಣ್ನು ಮರ ಹತ್ತಿ ಕಿತ್ತು ತಿಂದರೆ ಅದರ ಮಜವೇ ಬೇರೆ. ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಚಕ್ಕರ್ ಹಾಕಿ ನಾವೊಂದಷ್ಟು ಜನ ಗೆಳೆಯರು ದಿನವಿಡೀ ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣು ತಿಂದದ್ದೂ ಉಂಟು.. ನನ್ನ ಭಾಲ್ಯವನ್ನ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿದಿರಿ..

    ReplyDelete