Thursday, 5 June 2014

ಡೈರಿ - ಪುಟ ೪೨


                      "ಮನಂ ಮೂವಿ ಸಖತ್ತಾಗಿದೆ ಕಣೇ. ನೀನು ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ. ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದ ಮೂರು ತಲೆಮಾರಿನ ಮುಖಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ನಲ್ಲಿ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ." ನಾನು ರೂಮಿನೊಳಗೆ ಕಾಲಿರಿಸುತ್ತಲೇ ಜೋರು ದನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ.
                      "ಏನು ಮಾಡಲಿ ಮಾರಾಯ್ತಿ..?? ಹಾಳು ಕಾಲೇಜಿನವರು ರಜೆಯಲ್ಲೇ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟ್ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ. ಇಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ನಾನು ಖಂಡಿತ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ." ರೂಮ್ ಬೇಸರ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೇಳಿದಳು.
                    "ಅಯ್ಯೋ, ನೀನು ಬೇಜಾರು ಮಾಡ್ಕೊಳೋದು ಯಾಕೆ..?? ಹೇಗಿದ್ದರೂ ರವಿವಾರ ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟ್ ಕೆಲಸವಿರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ. ಆ ದಿನ ನಿಮ್ಮ ಕ್ಲಾಸ್ ಗ್ರೂಪ್ ಜೊತೆ ಹೋಗಿ ಬಂದರಾಯಿತು ಅಷ್ಟೆ." ಅವಳ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ನಾನು ಪರಿಹಾರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೇಳಿದೆ.
                    "ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡೋಣ ಬಿಡು. ಈಗ ಫಿಲ್ಮ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳು."
                    "ಫಿಲ್ಮ್ ಸೂಪರ್ ಕಣೇ. ಜನ್ಮ ಜನ್ಮದ ಕಥೆಯಾದರೂ ಹೊಸ ಬಗೆಯದ್ದಾಗಿದೆ. ಅನಾವಶ್ಯಕ ಸೀನ್ ಗಳು, ಸಾಂಗುಗಳೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲ. ಕಥೆಗೆ ಪೂರಕವಲ್ಲದ ಪಾತ್ರಗಳಿಲ್ಲ. ಕಾಸ್ಟ್ಯೂಮ್ ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಆಕ್ಟಿಂಗ್ ವರೆಗೂ ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ಲಾಸ್. ಅಪ್ಪಟ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಚಿತ್ರ ಎಂದರೆ ಹೀಗಿರಬೇಕು. ಅತಿಯಾದ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟ್ ಇಲ್ಲ, ಆದರೂ ಮನ ಕರಗುವಂತಿದೆ. ನವಿರಾದ ಹಾಸ್ಯದ ಲೇಪನವಿದೆ. ಆದರೂ ಹೊಟ್ಟೆ ಹುಣ್ಣಾಗುವಂತೆ ನಗುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಚಿತ್ರಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯಿರುವುದು ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪ-ಮಗ-ಮೊಮ್ಮಗನ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ. ಕ್ಲೈಮಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿನೇನಿ ಕುಟುಂಬದ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ ಅಖಿಲ್ ನ ರಂಗ ಪ್ರವೇಶವೂ ಇದೆ. ಅಮಲಾ ಕೂಡ ಒಮ್ಮೆ ಮುಖ ತೋರಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನಾಗರ್ಜುನ್ ಗೆ ಮಾತ್ರ ವಯಸ್ಸು ಜಾಸ್ತಿಯೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೇನೋ. ನಾಗೇಶ್ವರ್ ರಾವ್ ಕೂಡ ಎಷ್ಟು ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಡಿಫರೆಂಟ್ ಮೂವಿ. ಬಹಳ ದಿನದ ನಂತರ ಇಂತಹ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಸಿನೆಮಾ ಬಂದಿದೆ. ಮನಂ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಮ್ಮಂಗಿಲ್ಲಾ ನೋಡು. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನಾಗೇಶ್ವರ್ ರಾವ್ ಪಡೆದಿರಲಿಲ್ಲ ಇರಬೇಕು. ಬಿಡುಗಡೆಯ ಮುನ್ನವೇ ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸಿದರಲ್ಲಾ ಪಾಪ. ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಇಂಥ ಸದಭಿರುಚಿ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಿರ್ಮಾಪಕರಾದ ಅಕ್ಕಿನೇನಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ, ಸಿನೆಮಾ ನಿರ್ದೇಶಕ ವಿಕ್ರಮ್ ಅವರಿಗೂ ನಾವು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಬೇಕು."

No comments:

Post a Comment