Wednesday, 25 June 2014

ಹುಳು


ಅದ್ಯಾವಾಗ ನನಗೂ ಅರಿವಾಗದಂತೆ ಹೊಕ್ಕಿತೋ
ಶಾಂತವಾಗಿ ಹೃದಯವನ್ನು ಕೊರೆಯುತಿದೆ
ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ
ಕಳ್ಳ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕಿತೋ
ಕಹಳೆ ಊದದೇ ಕದನಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಿದೆ

ನಾನದರ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗಿಲ್ಲ
ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯಲೂ ಇಲ್ಲ
ಮೈ ಸೋಕಿ ಮನ ತಣಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ
ತಾನಾಗಿಯೇ ಬಯಸಿ ಹುಡುಕೊಂಡು ಬಂದಿಹುದಲ್ಲ
ಇದೀಗ ದೇಹವನ್ನು ಕುಟುಕುತ್ತಾ
ಭಾವಗಳನ್ನು ಕೈಗೆಟುವಂತೆ ಬೆಸೆಯುತ್ತ ಸಾಗಿದೆ

ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಬೇಗುದಿಯಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಟೆ ಮಲಗಿ
ಎಚ್ಚರದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಕಚ್ಚುವುದು
ಹಸಿ ಉಸಿರಿನ ಬಿಸಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಹೀರಿ
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನವರಸಗಳನ್ನು ಒಸರುವುದು
ಮೈತುಂಬಾ ಪಾದರಸದಂತೆ ಹರಿದಾಡಿದಾಗ
ಎಲ್ಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ ಏನೋ ಪಡೆದುಕೊಂಡಂತೆ

ಯಾರ ಅಣತಿಯಂತೆ ಬಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡಿಹುದೋ
ಅವ ಮಹರಾಯ ಎಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕೂತಿಹನೋ
ತೆರೆ ಸರಿದು ಒಡೆಯನ ದರ್ಶನವಾದ ಹೊರತು
ಹುಳದ ಕೊರೆತಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲು ಬೀಳುವಂತಿಲ್ಲ
ಗೀಚಿದರೂ ತೊಳಲಾಟದ ಆಟಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲ


No comments:

Post a Comment