Thursday, 8 May 2014

ಕಾಂಚಾಣ

                     
ನಾನೇ ರಾಗವು ನನ್ನದೇ ತಾಳವು
ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯ ನಿರ್ದೇಶಕಿ ನಾನೇ
ಕುಣಿಯುವವರು ನನ್ನ ಅಣತಿಯಂತೆ
ನನ್ನ ಮೆರುಗಿಗೆ ಮರುಳಾಗಿ
ನಾನೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅಧಿದೇವತೆಯೆಂಬ
ಹುಸಿ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಜೋತು ಬಿದ್ದ ಮರುಳರು
ಕುಣಿಸುತಿಹೆ ನಾನು ಕುಣಿಯುವವರನ್ನು

ನನ್ನ ವೈಭವ ಕುರುಡಾಗಿಸಿದೆ ಹಲವರನ್ನು
ಕಾಣಿಸದಂತೆ ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬೆಳಕು
ಕಿವುಡಾಗಿಹುದು ವಿವೇಕ ನನ್ನ ಅಬ್ಬರಕೆ
ಕೇಳಿಸದು ಮಮತೆ, ಅಪ್ಯಾಯತೆಯ ಕರೆ
ಆರ್ತದ ಆಕ್ರಂದನಕಾಗಿ ಮೊರೆಯುವ ಕೂಗು
ಇದಾವುದರ ಪರಿವೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಲಿವರು
ಕುಣಿಸುತಿಹೆ ನಾ ಕುಣಿಯುವವರನ್ನು

ನಾನೊಲಿದರೆ ಅದುವೇ ಸುವರ್ಣ ಪರ್ವ
ನನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಲ್ಲದವ ಪಾಪಿಯೇ ಸೈ
ಝಣ ಝಣ ಎನ್ನುತಲಿದ್ದರೆ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆ
ಮಣಗಟ್ಟಲೇ ದೊರಕುವುದು ಮರ್ಯಾದೆ
ಸಾವಿರದ ಕಂತೆಯಿದ್ದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯನೂ ಸನ್ಮಾನ್ಯ
ನಾನೆಂದರೆ ಹೆಣಕೂ ಬರುವುದು ಜೀವ
ಆರಿಹೋದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಆರ್ದ್ರ ಭಾವ

ಎಣಿಸುವವರು ನನ್ನ ಕೋಟಿಕೋಟಿಗಳಲ್ಲಿ
ಕೂಡಿಟ್ಟು ರಕ್ಷಿಸುವವರು ಲಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿ
ನನ್ನನ್ನು ಒಲಿಸಲು ತಪಗೈಯ್ಯುವಾಗ
ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದೆಷ್ಟೋ ಮನದಿಂದ, ಮನೆಯಿಂದ
ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವೇ ಧ್ಯೇಯವಾದರೆ ಅಲ್ಲಿ
ನನ್ನ ನೆರಳಿನ ಕಪ್ಪು ಸೋಕದೆಂಬ ಸತ್ಯ
ಅರಿಯಲಾರದ ಮೂಢ ಜಗತ್ತು ಮೂಢ ಜನರು
  

No comments:

Post a Comment