Monday, 12 May 2014

ಹೆಜ್ಜೆ


ಸಮಯ ಸರಿದಂತೆ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು
ದಣಿವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ ಮನಸು ಓಡುತ್ತಿತ್ತು
ಹಾದಿ ಮುಗಿಯುವ ತನಕವೋ..??
ಉಸಿರು ನಿಲ್ಲುವ ತನಕವೋ..??
ಊಹ್ಞೂಂ ತಿಳಿಯದು, ಹೆಜ್ಜೆ ಮಾತ್ರ ಬೀಳುತ್ತಲಿತ್ತು

ಕಲ್ಲು ಮುಳ್ಳುಗಳು ಎದುರಾದರೇನಂತೆ
ದಾಟಿಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಬದಿಗೆ ಸರಿಸು
ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಎಡವಿ ಬಿದ್ದರೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ
ಬೆಳಕು ಹರಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಮೇಲೇಳು
ಹೊತ್ತು ಕಳೆಯುವ ಮೊದಲೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕು

ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಕವಲುಗಳು ಏನೆಲ್ಲ ತಿರುವುಗಳು
ಎತ್ತ ಸಾಗುವುದು ಎಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುವುದು
ಗೊಂದಲವೇ ತಾನಾಗಿ ಮೂಡುತಿದೆ ಹೆಜ್ಜೆ
ಒಮ್ಮೆ ಇಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಕೀಳಲು ಬಾರದು
ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಇಡುವುದೇ ನಿಯಮ

ಕಾಲಚಕ್ರದ ಜೊತೆಗೆ ಕ್ಷಣಗಳ ಸಾಥಿಯಾಗಿ
ಬೀಳುವುದು ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಮೂಕವಾಗಿ
ಮನದಂಗಳದಲ್ಲಿ, ಬಾಳ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ
ಅಳಿಸಲಾಗದೇ ಉಳಿದರೇನು ಬಂತು..??
ವಾಸ್ತವತೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಮರಳಿನ ಚಿತ್ತಾರದಂತೆ


No comments:

Post a Comment