Thursday, 10 April 2014

ಡೈರಿ - ಪುಟ ೧೦


                                   "ಛೇ, ಇವರೆಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡವರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಪೂರಾ ವೇಸ್ಟ್ ನೋಡು. ನಮಗೆ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಕೂಡಿಸ್ಕೊಂಡು. ಪುಟ್ಟಿ ಯಾರ ಜೊತೆಗೂ ಜಗಳ ಆಡ್ಬಾರ್ದು, ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆಗೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರ್ಬೇಕು, ಎಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಸೋದರ, ಸೋದರಿ, ಬಂಧು-ಬಳಗದವರಿದ್ದಂತೆ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಇವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುವುದೇ ಅಲ್ಲವಾ..?? ಆಮೇಲೆ ಇವರು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವಾದರೂ ಏನು..?? ತಮ್ಮ ಸೋದರರ ಜೊತೆ ಜಗಳ, ಸೋದರಿಯರ ಜೊತೆ ಮನಸ್ತಾಪ, ಬಂಧು-ಬಳಗದವರೊಂದಿಗೆ ಸಣ್ಣತನ - ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಕೂಡ ಇಷ್ಟು ಕೇವಲರಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲಾರೆವೇನೋ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ." ಇಂದೇಕೋ ಬಹಳವೇ ಬೇಸರದಿಂದ ಅವಳು ಮಾತನಾಡ್ತಿದಾಳೆ ಅಂತ ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸ್ತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ರೂಮ್ ಮೇಟ್ ಭಾಳ ಕೂಲ್ ಹುಡುಗಿ. ಸದಾ ನಗು, ಶಾಂತತೆ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಲಾಸ್ಯವಾಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅಂಥವಳು ಈ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ ವಿಷಯ ತುಂಬಾ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿರಲೇಬೇಕು. "ಏನಾಯಿತೇ..?? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ಮಾ..??" ನಾನು ಸ್ವಾಂತನದ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆ.
                                            "ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ಮಾ..?? ಅದು ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಣೇ. ಈ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಒಣಜಂಭ, ಹಣ ಮತ್ತು ಬಲ ಪ್ರದರ್ಶನ - ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಣಕೊಡ್ಡುವ ಒಂದು ಆಟ. ಇವರು ಆಸ್ತಿ, ಮರ್ಯಾದೆ ಅದೂ ಇದೂ ಅಂತ ಅದ್ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಿತ್ತಾಡುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಮಾತ್ರ ಇವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇವರ ಜಗಳದ ಪರಿಣಾಮ ನೇರವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಲಹ ಕಾದಾಟಗಳ ಒಳಗುಟ್ಟು..?? ಅವರಿಗೆ ನೂರಾರು ಕಟ್ಟಳೆಗಳು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಂತಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವಂತಿಲ್ಲ, ಅದ ನೋಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸಣ್ಣವರ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಾರಲ್ಲೇ, ಛೇ." ಅವಳು ವ್ಯಥೆಯಿಂದ ಅಲವತ್ತುಕೊಂಡವಳು.
                                "ಹಿರಿಯರು ಗಾದೆಯನ್ನೇ ಮಾಡಿದ್ದಾರಲ್ಲ, ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರು, ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ದಾಯಾದಿಗಳು ಎಂದು. ಅದು ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಸತ್ಯವೇ ನೋಡು. ಆಗಿನ ಮಹಾಭಾರತ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಈಗಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಅದೇ ತಾನೇ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು. ನೀನೇನಾದರೂ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ಮು ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಹೊರಟರೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಎಂದು ನಮ್ಮ ಬಾಯನ್ನೇ ಮುಚ್ಚಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಏನು ತಾನೇ ಮಾಡಲಿಕ್ಕಾಗುತ್ತದೆ ಹೇಳು..?? ಬೇಜಾರಾಗುವ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ವಯಸ್ಸು ಆದಂತೆಲ್ಲಾ ಇವರ ವಿವೇಕ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವುದು. ನೀ ಭಾಳ ಟೆನ್ಷನ್ ತಗೊಳ್ಬೇಡಾ. ಎಲ್ಲಾನು ಸರಿಯಾಗತ್ತೆ. ಈಗ ಗಂಟೆ ೧ ದಾಟಿದೆ. ನಾಳೆ ಬೇಗನೆ ಏಳಬೇಕು ಅಲ್ವಾ..?? ಮಲ್ಕೊ."


No comments:

Post a Comment