Wednesday, 23 April 2014

ಡೈರಿ - ಪುಟ ೨೩





                                "ಲೇ ಏನ್ ಗೊತ್ತಾ..?? ಮೊನ್ನೆ ಒಬ್ಬಳು ಬೆಂಗಾಲಿ ಹುಡುಗಿ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯ ಆಗಿದಾಳೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೆನಲ್ಲಾ, ಅವಳಿಗೆ ನಾನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಬಹಳ ಖುಷಿಯಾಯಿತಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವಳೀಗ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದಾಳೆ. ಕನ್ನಡ ಕಲಿತು ನನ್ನ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಾಳಂತೆ. ಹುಡುಗಿ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇನೇ..??" ಅವಳು ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ತುಂಬಾನೇ ಸಂತಸ ತಂದಿತ್ತು. ನನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅದು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
                              "ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿ ರೈಟರ್ ಅಮ್ಮಾವ್ರಿಗೆ ದಿಲ್ ಖುಷ್ ಆಗಿರ್ಬೇಕಲಾ..?? ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಶಂಸೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದೆ ನೋಡು. ಕನ್ನಡ ಮಾತ್ರ ಭಾಷೆಯಾಗಿರೊ ಮಂದಿನೇ ಇವತ್ತು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲ್ಲ. ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ ಏನೋ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಅಸಡ್ಡೆ ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ. ಅವತ್ತು ಇಲೆಕ್ಷನ್ ದಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರ್ ಲೋಕಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೀತಾ ಇತ್ತು. ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಕೆಲವು ಗಣ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ನಟಿ ಮಣಿಯೊಬ್ಬಳೂ ಇದ್ದಳು. ಆ ಪುಣ್ಯಾತ್ಗಿತ್ತಿ ಬರೇ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು ಗೊತ್ತಾ..?? ತಾನು ಕುಳಿತಿರುವುದು ಕನ್ನಡದ ವಾಹಿನಿಯೊಂದರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಸೆನ್ಸ್ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋಯಿತು ಅವಳಿಗೆ. ಹಾಗಿರೋವಾಗ ಬೆಂಗಾಲಿ ಹುಡುಗಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾದ ವಿಷಯವೇ."
                               "ಇಂದಿನ ತಾಂತ್ರಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಲು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಖಂಡಿತ ಬೇಕು. ಹಾಗಂತ ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮರೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಆದೀತೇ..?? ಅದರಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡದಂಥ ಭಾಷೆ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಾಗಿ ದೊರಕಲಿಕ್ಕೆ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿರ್ಬೇಕು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿ ಹೇಳೋರು ಯಾರು..?? ಅದರಲ್ಲೂ ದೊಡ್ಡ ಜನ ಎನ್ನಿಸಿಕೊಂಡವರೆ ಕನ್ನಡ ಬೆಳೆಯಲು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಅಳಿಲು ಸೇವೆ ಮಾಡ್ತಿದಾರೆ. ಹೊರ ನಾಡಿನ ಜನರು ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತಾರೆ. ಹೆಸರಿಗೆ ಕನ್ನಡದವರು ಎನ್ನುವವರೇ ಕನ್ನಡವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾರೆ."
                            "ಬಿಡು, ಉಳಿದವರ ಕತೆ ಏನೇ ಇರಲಿ. ನಾನು ನೀನಂತೂ ಕನ್ನಡದ ದೋಸ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯವರೂ ಬಿಡದೇ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡಿದರಾಯಿತು. ಈಗ ಒಮ್ಮೆ ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳೋಣ ಬಾ. ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ" ರೂಮ್ ಮೇಟ್ ಕೈ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ ನನಗೆ ನಗು ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.


No comments:

Post a Comment