Saturday, 19 April 2014

ಡೈರಿ - ಪುಟ ೧೮


                                         "ಮಾರಾಯ್ತಿ, ನೀನು ಹೇಳೊದಲ್ವಾ ನಂಗೆ..?? ಇಲ್ಲಿ ಕರೆಂಟ್, ವಾಟರ್ ಏನೂ ಇಲ್ಲಾ ಅಂತಾ. ನಾನು ಆರಾಮಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ದಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ಬರ್ತಿದ್ದೆ. ಅಮ್ಮ ಸ್ನಾನ ಮಾಡೆ ಎಂದು ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ರೂ ಸಹ ಬೆಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಯಾರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅಂತ ಸೋಮಾರಿಯಾಗಿ ಹಾಗೆ ಹೊರಟು ಬಂದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಸ್ನಾನಕ್ಕೂ ನೀರಿಲ್ಲ. ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಹೆವಿ ರಷ್ ಇತ್ತು. ಈಗ ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲಾ ಬೆವರಿ ಹೋಗಿದೆ ಕಣೇ. ಹಾಗೆ ಬಿಟ್ರೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗತ್ತೆ. ಥೋ.." ಆಗ ತಾನೇ ಮತದಾನ ಮುಗಿಸಿ ವಾಪಸ್ಸು ಬಂದ ನನ್ನ ರೂಮ್ ಮೇಟ್ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅಲವತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ನನಗಂತೂ ಇದು ಖುಷಿಯ ವಿಚಾರವೇ ಆಗಿತ್ತು. ನಿನ್ನೆಯಿಂದ ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಒದ್ದಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಇವತ್ತು ನನಗೊಂದು ಕಂಪೆನಿ ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಸಮಾಧಾನ.
                                "ನಾನು ನಿನ್ನೆಯಿಂದ ಹೀಗೇ ಅಲವತ್ತುಕೊಳ್ತಾ ಇದೀನಿ. ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಿಡು, ಬ್ರಶ್ ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೂ ನೀರು ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಅಂತೂ ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಾಮನ್ ಬಾತ್ ರೂಮ್ ಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂದಿದ್ರಿಂದ ನಾನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡೋ ಹಾಗಾಯ್ತು. ಈಗಂತೂ ಕುಡಿಯಲಿಕ್ಕೂ ನೀರಿಲ್ಲಾ ಅಂತೆ. ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ತರಿಸಿಯೂ ಇಲ್ಲವಂತೆ. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಚಾರ್ಜನ್ನ ಎರಡೂವರೆ ಸಾವಿರ ಜಾಸ್ತಿ ಇಸ್ಕೊತಾಳಲ್ಲಾ ಆ ವಾರ್ಡನ್, ಅವಳಿಗೆ ನೀರು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೊಡ್ಬೇಕು ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ವಾ..?? ಅದು ಈ ಬೇಸಿಗೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ ೩ ಸಲ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಸಾಕಾಗಲ್ಲ. ನೈಟ್ ೧೨.೩೦ ಆಗ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೇ ಜನರೇಟರ್ ಸಹ ಆಫ್ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತಾರೆ. ಆಮೇಲೆ ಓದಕ್ಕೂ ಆಗಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್ ಟೈಮಿನಲ್ಲೇ ಹೀಗಾಗತ್ತೆ ನೋಡು." ನನಗಂತೂ ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್ ಗೆ ಏನೂ ಓದಾಗದೇ ಇರುವ ಚಿಂತೆ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
                           "ಈ ಬಯಲು ಸೀಮೆಗೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾರಾಯ್ತಿ. ಇನ್ನೂ ಒಂದು ವರ್ಷ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ದೇವುಡಾ ಕಾಪಾಡು" ಆಕೆ ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹೊರಗಡೆ ಯಾರೋ ‘ಹೇ ಕರೆಂಟ್ ಬಂತು’ ಎಂದು ಕೂಗುವುದು ಕೇಳಿಸಿತು. ದೇವರೇ, ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್ ಮುಗಿಯೋ ತನಕ ಕರೆಂಟ್ ಹೋಗದೇ ಇರಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಮನಸಲ್ಲೇ ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ.


No comments:

Post a Comment