Thursday, 20 February 2014

ಗೆಳೆಯನಿಗೊಂದು ಪತ್ರ-೧೪:ಕೊಡುವ ಅರ್ಹತೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವ ಹಕ್ಕು



ಜಾಣರ ಜಾಣನೇ,
                                ಹೇಗಿರುವೆ..?? ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡದೆ ಬಹಳ ದಿನಗಳು ಕಳೆದವಲ್ಲವೇ..?? ನನ್ನ ಯೋಚನೆ, ಭಾವನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕವಿತೆಗಳಾಗಿಯೇ ಹರಿಯಬಿಟ್ಟೆನೆ ಹೊರತು ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಪತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಜಾರು, ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಿತ್ತು. ನೀನಾಗಿಯೇ ಒಮ್ಮೆಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಾನೇ ಮಾತನಾಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು. ನೀನೇನು ಹೇಳುತ್ತಿಯಾ ಎಂದು ಗೊತ್ತು ನನಗೆ. ನಾವು ಏನನ್ನೇ ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದಾದರೂ ಮೊದಲು ನಾವು ಅದನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ನೀಡುವಂತಿರಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತೀಯಾ.
                               ನೀನು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯೆ. ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೇರೆಯವರಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು, ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ನಮ್ಮನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಹೊಗಳಬೇಕು, ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯಬೇಕು, ನಾವು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕು, ನಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು - ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ಕೇವಲ ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಏನು ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯಷ್ಟೇ. ಒಮ್ಮೆಯೂ ನಾವು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಏನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆಯೇ...?? ನಮ್ಮ ಸಮಯವನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆಂದು ಎಂದಾದರೂ ಕಳೆದದ್ದಿದೆಯೇ...?? ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ...?? ನಾವು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಬೇರೆಯವರು ಅತ್ತಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸಿದ್ದೆದೆಯೇ..?? ನಾವು ಯಾರ ಮನಸನ್ನಾದರೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆಯೇ..?? ಇಲ್ಲ, ನಮಗೇ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಪಡೆದು ಗೊತ್ತೇ ಹೊರತು ನೀಡಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
                              ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ನಮ್ಮಿಂದೇನಾದರೂ ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸಂತಸವಿದೆ. ಆ ಸಂತಸ ಚಿಕ್ಕದು ಎನಿಸಿದರೂ ಅದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಮಿತವಾದದ್ದು. ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಇಂಥ ಅನುಭೂತಿ. ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರವೇ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನೇ ಪರರಿಗೆ ನೀಡುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಿಡುತ್ತಾರೆ. ಉಳಿದ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲೇ ಬದುಕನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಕೊಡುವ ಅರ್ಹತೆ ಇರುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆಯಲ್ಲವೇ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು...??
                                      ಅಂದ ಹಾಗೆ, ನೀನು ಯಾವ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರುತ್ತೀಯಾ..?? ನನ್ನೊಂದಿಗೇನೋ ಇದರ ಕುರಿತು ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುತ್ತೀ, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಯಾವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದೆ..?? ಉತ್ತರಕ್ಕೇನೂ ಆತುರವಿಲ್ಲ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬರಲಿ.
                
                         ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ,

                                                                                                                        ಎಂದೆಂದೂ ನಿನ್ನವಳು,
                                                                                                                               ನಿನ್ನೊಲುಮೆ


No comments:

Post a Comment