Wednesday, 4 December 2013

ಮಾತು ಮರೆತು ಮೌನದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ

                                   "ಉಸ್ಸಪ್ಪಾ, ಇನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ", ಹೀಗೆಂದು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಹೇಳಿ ಮನಸ್ಸು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಕೂತುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನು ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅಘೋಷಿತ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡಿದೆ. ಮಾತು ಮಾತು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡೇ ಆಯಸ್ಸು ಕಳೆಯುವಂತಹ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಈ ಮಾತಿನಿಂದಾಗುವ ಪ್ರಯೋಜನವೇನು ಎಂಬ ಯೋಚನೆಯ ಹುಳು ತಲೆಯನ್ನು ಕೊರೆಯತೊಡಗಿ ಈಗ ಅಲ್ಲೊಂದು ಪುಟ್ಟದಾದ ಗುಂಡಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ಮೌನಕ್ಕೆ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟಿದೆ ಮನಸ್ಸು.
       ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಯುಗದಲ್ಲಿಂದು ನಾವಿದ್ದೇವೆ. ಉಡುಗೆ-ತೊಡುಗೆ, ಹಾವ-ಭಾವ, ಜೀವನ ಶೈಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಆಧುನಿಕಮಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು....??? ಅದರಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದರೆ ಕಾಣುವ ವಿಚಾರಗಳು.....??? - ಎಲ್ಲವೂ ಕೆಳದರ್ಜೆಯವೇ. ಸ್ವಾರ್ಥ, ಪರನಿಂದೆ, ಹಗೆತನ, ಕಪಟತನ, ವಂಚನೆ - ಇವೆ ಮುಂತಾದ ಕೀಳು ಭಾವನೆಗಳು ಎಲ್ಲರ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ‘ನುಡಿದರೆ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಂತಿರಬೇಕು’ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಡಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದ ನೀಡುವ ಮಾತುಗಳಿಗೂ ಸಹ ಬರ ಬಂದಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸ, ನಂಬಿಕೆ, ಸ್ನೇಹ, ಗೌರವ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಮಾನವಪ್ರೇಮ - ಇವೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಸಿಗಬಹುದೇನೋ. ಆದರೆ ನಿಜ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ಇದರ ಕುರಿತು ನೆನೆದು ಮನಸ್ಸು ವಿಷಾದಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
       ಹಾಗಂತ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಪ್ರತಿಶತಃ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸೇನೂ ಹಳಸಿ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ವಿಚಾರಗಳ ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸುಗಳೂ ಖಂಡಿತ ಇವೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲೋ ತೆರೆಯ ಮೇಲಿನ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿವೆ.
      ಆ ಒಂದು ದಿಶೆಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಮನಸ್ಸು ಮೌನವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ. ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ತನ್ನ ತಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ತನ್ನ ಈ ಮೌನವನ್ನು ಮಾತಾಗಿಸಬಲ್ಲ ಮನಸುಗಳನ್ನು ಮೌನವಾಗೇ ಹುಡುಕಹೊರಟಿದೆ. ಸಫಲತೆ ದೊರಯಬಲ್ಲುದೇ...?? ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ನೋಡಲೇನು...?
                   
                        

No comments:

Post a Comment